Politiek in romans is een polariserend goed. Al snel kan een tekst belerend of moraliserend aanvoelen, zeker wanneer een schrijver zich merkbaar verstopt achter haar personages om haar eigen politieke standpunten te poneren. Tegelijkertijd is de apolitieke roman een fantasme: iets wat voortkomt uit het bewustzijn van de schrijver wordt noodzakelijkerwijs gevormd door dier maatschappelijke positie en waarden, veelal impliciet.